slide2-wypozyczalnia slide3-kacikmalucha slide1-pracownia
Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

 sidecolumn-bullet

Licznik odwiedzin strony

724492
Dziś
Wczoraj
W tym tygodniu
W poprz. tygodniu
W tym miesiącu
W poprz. miesiącu
Wszystkie dni
257
629
4261
715359
14686
33541
724492
Twoje IP: 107.22.46.59
Czas: 2017-04-23 13:53:49

 fb

 

  

 

 narodowy program

 biblioteka narodowa

 ministerstwo kultury

   

 b bezbarier

 

b bibliotekaplus

 

b ksiaznica

 

b michalowo

 

b rozwojbibliotek

 

 

 

 

 

DOPÓTY ŻYCIA DOPÓKI NADZIEI

DOPÓTY  ŻYCIA DOPÓKI NADZIEIto tytuł jednej z wielu zakupionych książek do naszych bibliotek w Michałowie, w Bondarach i w Szymkach. Autorką książki jest moja dobra znajoma. Tak się złożyło, że odwiedzając ją w Tarnobrzegu (3 lata temu), byłem świadkiem powstawania tego dzieła.

Pani Maria Judejko na ponad 700 stronach opisała los wielodzietnej rodziny Migasów. Zostali wywiezieni 10.02.1940 roku w głąb ZSRR, w rejon pomiędzy Wołogdą a Archangielskiem. Podtytuł książki: W syberyjskich lasach. Książkę wydało Wydawnictwo Diecezjalne w Sandomierzu. Zawiera sporo interesujących zdjęć. Niektórzy powiedzą: ,, Było, minęło. Po co wracać? Po co jątrzyć stare rany?" Jednak trzeba, i bynajmniej nie po to, by ponownie zadawać ból ludziom, którzy swoje już przeszli, lecz po to, by prawda wyszła na jaw. Po to, by ukazać, jak bałwochwalstwo, kult jednostki oraz entuzjazm dla jej chorych pomysłów wyglądały w praktyce. Wreszcie po to, by tamten krzyk, jęki i rozpacz mógł usłyszeć świat, a nie tylko lasy Północy czy stepy Uzbekistanu. Dzieje losu rodziny Migasów zesłanej na ciężkie, tułacze życie, jakkolwiek przedstawione w sposób beletrystyczny, są prawdziwe, podobne do losów tysięcy innych rodzin. Warto o nich pamiętać, bo dotyczą całkiem pokaźnego procentu polskiego społeczeństwa. Książka Marii Judejko pt,,  Dopóty życia dopóki nadziei" jest napisana wartkim, barwnym językiem. Czyta się ze zrozumieniem i bardzo ,,wciąga", co dalej. Warto takie książki czytać, warto, aby czytali szczególnie młodzi ludzie. II wojna światowa zakończyła się w maju 1945 roku. I chwała Bogu jesteśmy tym pokoleniem, które wojny nie widziało. I niech tak zostanie. Pamiętam hasła z socjalizmu podczas obchodów 1 - majowych. Jedno z nich: Nigdy więcej wojny! Ta pierwsza wywózka z lutego 1940 roku była najokrutniejsza. Liczna rodzina mojej teściowej Janiny Dąbrowskiej (z Głębokiego Kątu k/ Barszczewa) została  wywieziona 20 czerwca 1941 roku. Słuchałem wspomnień teściowej, ciotek i wujka. Najważniejsze, że wszyscy Oni wierzyli, że do Polski wrócą. I wrócili. Po wojnie bali się o tych strasznych czasach mówić. Dopiero w ostatnich latach powstało sporo publikacji, film ,,Syberiada" itd. W Michałowie dość dobrze działało Koło Sybiraków. Wiadomo, że z każdym rokiem ich ubywa. Na cmentarzu katolickim w Michałowie jest symboliczny Grób Sybiraka. W szkołach są organizowane spotkania. To dobrze, że pamiętamy o tych dzielnych ludziach. Dlatego z całą odpowiedzialnością polecam znakomitą książkę pani Marii Judejko pt,, Dopóty życia dopóki nadziei". Ja ją przeczytałem. Warto było. Zachęcam do tej szalenie ciekawej lektury.

  • now (1)
  • now (10)
  • now (11)
  • now (12)
  • now (13)
  • now (14)
  • now (15)
  • now (16)
  • now (17)
  • now (18)
  • now (19)
  • now (2)
  • now (20)
  • now (21)
  • now (22)
  • now (23)
  • now (24)
  • now (25)
  • now (26)
  • now (27)
  • now (28)
  • now (29)
  • now (3)
  • now (30)
  • now (31)
  • now (32)
  • now (33)
  • now (4)
  • now (5)
  • now (6)
  • now (7)
  • now (8)
  • now (9)

Simple Image Gallery Extended

      

Czytany 70 razy
Joomla Templates - by Joomlage.com